Ontsnapping van mijn paard Ziedane

Geschreven door Moniek Evertsen - 08 juni 2010

Regelmatig wandel ik met mijn paard Ziedane aan de hand bij ons het pad af achter de boerderij. Mijn hond Tessa gaat dan ook altijd mee. Ziedane was braaf en ik kon niets bijzonders aan hem merken. Plotseling sprong Tessa uit de gewassen naast het pad waarop wij liepen. Ziedane schrok ervan en sprong naar achteren. Helaas was mijn touw niet zo lang, dus moest ik hem loslaten. Hij rende de gewassen in en bleef staan eten. Ik kon direct heel dicht bij hem in de buurt komen, echter daar kwam Tessa weer aan. Een heel stuk liep ik naast hem, maar pakken lukte niet. Op een gegeven moment ging hij er in galop vandoor. Wat kan ik nu doen dacht ik ? Ik belde mijn schoonmoeder die vlak in de buurt woont. Ik wilde namelijk niet dat Ziedane in de sloot of op de weg terecht zou komen. Rustig liep ik terug naar de boerderij. Ziedane stond inmiddels lekker gras te eten vooraan bij de boerderij. Voorzichtig benaderde ik hem en ja toen had ik hem. Heel toevallig kwam daar net mijn schoonmoeder aan rijden, haar hulp was niet meer nodig.

S' avonds vroeg ik aan Ziedane waarom hij ontsnapt was. Hij antwoordde dat de rust die ik had tijdens zijn ontsnapping ik ook in de situatie met mijn andere paarden, vooral Kira, kan gebruiken. Ik had in paniek kunnen raken, maar bijzonder genoeg was ik erg rustig. En daardoor kon ik (achteraf gezien) met hem in contact blijven, want hij had de mogelijkheid om heel ver weg te gaan.

Zo zie je maar weer, het was niet “gewoon” een ontsnapping, maar op deze manier wilde Ziedane mij iets duidelijk maken en leren.
En ik was bereid om naar hem te luisteren..